Boalsert • Broereplein • Fryslân
De Nachtflearmûs fan Boalsert
Oerdeis stiet er stil op it Broereplein in grut stânbyld yn brûns. Mar as de moanne opkomt boppe Boalsert, komt Grutte Fampier ta libben en begjint syn nachtlike aventoeren.
▼ skôgje fierder ▼
Oer de Fampier
Grutte Fampier is gjin gewoane flearmûs. Hy is in leginde in wêzen sa âld as de stiennen muorren fan Boalsert sels. By dei liket hy in ûnskuldich stânbyld op it Broereplein: flerken spriede, eagen ticht, yn ewige rêst. Toeristen fotografearje him. Bern rûn him hinne op 'e fyts. Mar nimmen wit wat der nachts bart.
As de lêste ljochten fan 'e stêd dôfje en de moanne syn sulveren ljocht oer de daken fan Boalsert smyt, begjint it stânbyld te skeuren. It stien wurdt fleis. De eagen read as gleonende koalen iepenje. En Grutte Fampier nimt de lucht yn.
Tsjin alle ferwachtingen yn is Grutte Fampier gjin skrikbarend wêzen. Hy is nijsgjirrich, soms wat drôch grappich, en tige heecht op it bewâld fan Fryslân. Hy kin perfekt Frysk, mar rept er him ek wol yn it Nederlânsk as dat better útkomt. Syn grutte hobby’s binne nachtlike rûnfluchten boppe de grêften, it ûndersiikjen fan âlde tsjerketuorren en it ûntmoetsjen fan oare nachtieren fan it Fryske plattelân.
Nachtlike Ferhalen
Elke nacht is oars. Elke nacht bringt nije ferhalen. Hjirûnder in greep út syn meast ferneamde avontoeren:
De Nacht fan de Smoute Paling →
Grutte Fampier ûntdekt in mysterieuze fisk yn 'e grêft by it Martinitsjerke dy’t by nacht in ûnnatuerlik blau ljocht útstrielet. Hy folget de paling oer alle grêften fan Boalsert, oant er útkomt by in ferlitten pakhûs mei in hiel bysûnder geheim.
De Reuze-Mûs fan Workum →
In ynwenner fan Workum meldt in mûs grutter as in hûn yn syn skuorre. Grutte Fampier fljocht yn 't spier nei Workum om de saak te ûndersykjen. Wat hy fine sil, is noch folle grutter dan ferwachte letterlik.
It Ferdwûne Klokkespul fan Snits →
It klokkespul fan Snits is op mysterieuze wize stil follen. Gjin minske wit hoe. Grutte Fampier ûndersykjend de toer yn 't donker en fine in netwurk fan in folkje dat der al iuwen wennet: de Torremûzen fan Snits.
It Wetter fan de Iselmar →
In stoarmige novembernacht. De weagen fan it Iselmar binne swart en hurd. Grutte Fampier sjocht yn it wetter in refleksje dy’t net fan himsels is. Beginne de aventoeren fan ‘de Oare Fampier’.
De Nacht Sûnder Moanne →
Wat bart der as de moanne net skijnt en Grutte Fampier net ta libben komme kin? Hy moat wachtsje mar Boalsert hat gjin tiid om te wachtsjen. In freon yn need. In keus dy’t er noch nea meitsje moast.
De Thúshaven
It Broereplein is it hert fan Boalsert. It plein is neamd nei it eardere Broerekleaster dat hjir ea stie. No is it in iepen plein foar de yn 1980 ôfbaarnde tsjerke en sintraal, yn alle weardichheid stiet it stânbyld fan de grutte flearmûs.
It stânbyld is makke fan brûns en spuit wetter as in fontein. De wjukken spriede licht, de kop omleech. Oerdeis sjogge minsken it as in moaie keunst-utering. Mar as jo it Broereplein besykje yn de skimer, as it ljocht fan de strjitlantearnen it stien yn goud kleurjet, dan kinne jo it net ûntkenne: der is wat libben yn dy eagen.
It Broereplein leit yn it sintrum fan Boalsert (Frysk: Boalsert), in stêdsje yn 'e Fryske súdwesthoeke. Boalsert leit op sawat 30 km súdwestlik fan Ljouwert. It plein is maklik te rinnen fan it stasjon ôf.
* It stânbyld stiet yn 'e iepenbiere romte en is altyd te besjen. Foar de bêste erfaring: kom by moanneljocht.
Poëzij
As de moanne rint oer Boalsert syn dakken,
en de stêd har eagen ticht docht foar de nacht,
dan lûk ik myn stiennen mantel los fan 't sokkel,
en fliich ik op nei't tsjuster dat my wacht.Ik ken elke grêft, elke toer, elk strjitsje,
ik hear it wetter fluisterjen yn 't reiden.
Boalsert sliept mar ik wach oer dit lântsje,
de grutte flearmûs op syn nachtlik riden.Sis net dat ik skrikbarend of eangstich bin,
ik bin allinne grut, en âld, en frij.
En as de sinne weromkomt yn de moargetiid,
dan stean ik wer op it plein foar jín en my.